Jakość energii w normach i przepisach

Jakość energii w normach i przepisach

Energia elektryczna jest produktem, przedmiotem handlu, podlega więc ocenie jakościowej. Parametry napięcia zasilającego zostały szczegółowo zdefiniowane w normie PN-EN 50160:2010 Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych, a także w rozporządzeniu ministra gospodarki z 4 maja 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego.

Drugi z podanych dokumentów warunkuje utrzymanie parametrów napięcia zasilającego w dopuszczalnych granicach jedynie w przypadku, gdy odbiorca końcowy pobiera moc czynną nie większą od mocy umownej, przy współczynniku tgφ nie większym niż 0,4. Przy czym, moc umowna to moc czynna będąca zwykle wartością maksymalną ze średnich wartości tej mocy w okresie 15 minut.

Z kolei, współczynnik tgφ definiowany jest jako stosunek naliczonej energii biernej do energii czynnej w danym okresie rozliczeniowym. W przypadku ponadnormatywnego poboru mocy biernej, gdy współczynnik tgφ przekracza wartość 0,4, należy spodziewać się odzwierciedlenia tej sytuacji na rachunku za energię elektryczną. By uniknąć wzrostu kosztów, konieczne staje się zastosowanie różnego rodzaju rozwiązań z zakresu kompensacji mocy biernej.

Autor: mgr inż. Wiktor Suliga autor publikacji dotyczących zabezpieczenia zasilania w energię elektryczną, posiadacz certyfikatu specjalisty w dziedzinie jakości energii elektrycznej (Power Quality Expert 1st Level)