Wymagania dotyczące ciągłości zasilania w obiektach medycznych

Wymagania dotyczące ciągłości zasilania w obiektach medycznych

Istotne znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta ma zapewnienie wysokiej pewności ciągłości zasilania. Dlatego szpital, zwłaszcza duży, a tym bardziej kliniczny, powinien mieć dwustronne zasilanie po stronie SN, rezerwę mocy w transformatorach, zespół prądotwórczy z automatycznym rozruchem o czasie przejęcia obciążenia do 15 s i z wystarczającym zapasem paliwa oraz baterię akumulatorów lub układ UPS (preferowany układ zasilania podwójnego H).

Dla pomieszczeń najbardziej newralgicznych, takich jak sale operacyjne, zaleca się zastosowanie dwóch linii zasilających z układem SZR przed dwoma niezależnymi transformatorami separacyjnymi. Polskie normy dzielą pomieszczenia dla potrzeb medycznych na trzy klasy, w zależności od dopuszczalnego czasu zaniku napięcia lub jego obniżenia się o ponad 10%.

Do klasy 0,5 o czasie zadziałania zapasowego źródła napięcia poniżej 0,5 s należą lampy bezcieniowe w salach operacyjnych oraz częściowe oświetlenie OIOM, sale wcześniaków i oprawy oświetlenia ewakuacyjnego.

Klasa 15 o czasie do 15 s obejmuje zasilanie aparatów podtrzymujących podstawowe funkcje życiowe pacjenta, oświetlenie sali operacyjnej i transformatorów separacyjnych oraz ok. 30% odbiorników w całym szpitalu. Powszechnie przyjmuje się, że brak zasilania aparatów podtrzymujących pracę ważnych czynności życiowych do 15 s nie zagraża życiu pacjentów.

Źródło zasilania odbiorników klasy 0,5 powinno zapewnić czas działania przez 3 h, a klasy 15 przez 24 h (zapas paliwa zespołu prądotwórczego). Do klasy ponad 15 s należą pozostałe, mniej znaczące odbiory.

Autor: mgr inż. Fryderyk Łasak, specjalista ds. pomiarów elektrycznych; absolwent Wydziału elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH