Środki ochrony antystatycznej w strefach zagrożonych wybuchem

Środki ochrony antystatycznej w strefach zagrożonych wybuchem

W celu uniknięcia zapłonu atmosfer wybuchowych w strefach potencjalnie zagrożonych wybuchem przez wyładowania iskrowe ładunków elektrostatycznych nagromadzonych na ciałach osób pracujących w tych strefach i okazjonalnie do nich wkraczających należy stosować jednocześnie różne środki ochrony antyelektrostatycznej.

Należą do nich zwłaszcza:

  • wykonywanie posadzek z materiału przewodzącego o Ru ≤ 1 MΩ,
  • wyposażenie pracowników w obuwie antyelektrostatyczne na przewodzącej podeszwie o Ru ≤ 1 MΩ,
  • utrzymanie w pomieszczeniach zwiększonej wilgotności powietrza,
  • bezpośrednie uziemienie ciał pracowników za pomocą przewodzących bransoletek nadgarstkowych, połączonych z magistralą uziemiającą (przy pracy siedzącej Ru ≤ 1 MΩ),
  • ograniczenie czasu przebywania pracowników w polu elektrostatycznym o natężeniu E > 2 ∙ 104 V/m,
  • ograniczenie do niezbędnego minimum czynność sprzyjających elektryzacji ciał pracowników.

Ochrona antyelektrostatyczna pracowników jest skuteczna, jeżeli nie są przekroczone wartości dopuszczalne parametrów warunkujących powstawanie stanu zagrożenia w strefach zagrożonych wybuchem: rezystancji upływu podłóg i obuwia Ru , napięcia elektrostatycznego Uc lub potencjału elektrostatycznego Vc , ładunku Q, energii wyładowań Ww  i czasu relaksacji τ ładunku elektrostatycznego Q.

Autor: inż. Michał Świerżewski absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Specjalista w zakresie instalacji elektrycznych w wykonaniu przeciwwybuchowym. Wieloletni biegły sądowy ds. bezpieczeństwa przeciwpożarowego i przeciwwybuchowego instalacji elektrycznych