Pomiary temperatury urządzeń elektrycznych wykonywane bezpośrednio

Pomiary temperatury urządzeń elektrycznych wykonywane bezpośrednio

Do pomiarów bezpośrednich urządzeń elektrycznych pod napięciem używa się w praktyce dwóch rodzajów czujników pomiarowych: są to termopary i termistory. W obydwu przypadkach mamy do czynienia z dwużyłowym przewodem elektrycznym zakończonym elementem zmieniającym swoje właściwości podczas zmian temperatury.

Termopary czy termistory są podłączane do rejestratorów temperatury. Urządzenia tego typu nie posiadają izolacji pomiędzy swoimi kanałami pomiarowymi i często mają niewystarczającą izolację pomiędzy kanałem pomiarowym a własnym zasilaniem. Wykorzystanie miernika tego typu do pomiaru temperatury elementów znajdujących się pod napięciem (takich jak szyny czy zaciski prądowe) wymaga wprowadzenia izolacji. Można ją wprowadzić manualnie przy wykorzystaniu np. taśmy odpornej na wysoką temperaturę nazywanej Kapton. Kapton jest czasami jednak ciężko założyć, poza tym wprowadza on błąd temperaturowy.

Bardziej profesjonalnym podejściem jest zastosowanie specjalnych separatorów sygnałów. Urządzenie wymaga zasilania, ale pozwala na dokładne przeniesienie sygnału z elementów termoczułych do rejestratora, bez konieczności stosowania dodatkowej izolacji. Urządzenia tego typu są specjalnie dedykowane do różnych klas napięciowych. Najważniejsze dla nas jednak jest to, że separatory pozwalają nakleić termoparę przy pomocy specjalnego termoprzewodzącego kleju dokładnie na element badany (nawet jeśli ma on złożony kształt) i że przekazują precyzyjnie sygnał pomiarowy do rejestratora pomiarów, co pozwala uzyskać bardzo wysoką dokładność zarówno w stanach ustalonych temperatury, jak i podczas jej zmian.

Termistory i termopary można umieszczać wewnątrz obudowy urządzenia, a później wyprowadzić jedynie przewody poza urządzenie, gdzie można je dalej łączyć do urządzeń pomiarowych. Dzięki temu unikniemy wprowadzenia dodatkowego błędu związanego z otwarciem obudowy.

Autor: dr inż. Łukasz Rosłaniec absolwent studiów magisterskich i doktoranckich na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie układów zasilania rezerwowego, rozproszonych źródeł energii, jakości energii elektrycznej, a także energoelektroniki