Oświetlenie w obiektach sportowych ma trzy klasy

Oświetlenie w obiektach sportowych ma trzy klasy

W normach wymagania oświetleniowe dla obiektów sportowych podzielono na trzy klasy. Ogólnie rzecz biorąc, granice pomiędzy klasami są niezbyt wyraźne, a o zaliczeniu do danej klasy decydują warunki lokalne, w tym wielkość widowni, ponieważ decyduje odległość, z jakiej widzowie oglądają zmagania zawodników.

Oświetlenie klasy I wymagane jest dla obiektów, w których odbywają się zawody (lub w pewnych przypadkach także treningi) na najwyższym poziomie. Zalicza się do nich zawody międzynarodowe i narodowe oglądane przez dużą liczbę widzów z różnej odległości.

Klasa II wymagana jest dla obiektów, w których odbywają się zawody średniego poziomu, takie jak zawody regionalne i zawody klubowe, oglądane przez mniejszą liczbę widzów. Oświetlenia klasy III zgodnie z normą wymagają zawody na niskim poziomie o charakterze lokalnym oraz treningi poza dotyczącymi najwyższego poziomu, a także zajęcia wychowania fizycznego w szkołach oraz zajęcia rekreacyjne.

Ogólnie rzecz biorąc, granice pomiędzy klasami są niezbyt wyraźne, a o zaliczeniu do danej klasy decydują warunki lokalne, w tym wielkość widowni, ponieważ decyduje odległość, z jakiej widzowie oglądają zmagania zawodników (tabela 1).

Tabela 1. Dobór klasy oświetlenia w zależności od poziomu zawodów sportowych (PN-EN 12193)

Poziom zawodów

Klasa oświetlenia

 

I

II

III

Międzynarodowe lub narodowe

+

   

Regionalne

+

+

 

Lokalne

+

+

+

Trening

 

+

+

Sport szkolny/rekreacja

   

+

         
Autor: mgr inż. Janusz Strzyżewski członek Centralnego Kolegium Sekcji Instalacji i Urządzeń Elektrycznych, członek Polskiego Komitetu Oświetleniowego SEP, członek Izby Inżynierów Budownictwa