Odporność ogniowa przewodów systemów oddymiania

Odporność ogniowa przewodów systemów oddymiania

Jedno z bazowych kryteriów oceny przewodów i kabli stosowanych w systemach oddymiania, jest ich odporność ogniowa. Odporność ta określa czas, przez który gwarantowana jest dostawa energii elektrycznej do zasilanych urządzeń.

Podczas pożaru przewody tracą właściwości izolacyjne – następuje niszczenie izolacji w wysokiej temperaturze i powstają zwarcia między przewodami. Wtedy przestają one dostarczać energię do zasilanych urządzeń.

Rozporządzenie ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późniejszymi zmianami) w § 187 ust. 3 określa, że: przewody i kable elektryczne oraz światłowodowe wraz z ich zamocowaniami (…) stosowane w systemach zasilania i sterowania urządzeniami służącymi ochronie przeciwpożarowej, powinny zapewniać ciągłość dostawy energii elektrycznej lub przekazu sygnału przez czas wymagany do uruchomienia i działania urządzenia. We wcześniejszych wersjach rozporządzania podawano, że ten czas powinien być nie mniejszy niż 90 minut.

W tym samym paragrafie, lecz w ust. 7 jest zapis, że czas zapewnienia ciągłości dostawy energii elektrycznej lub sygnału do urządzeń, o których mowa w ust. 3, może być ograniczony do 30 minut, o ile zespoły kablowe znajdują się w obrębie przestrzeni chronionych stałymi samoczynnymi urządzeniami gaśniczymi wodnymi.

mgr inż. Robert Gabrysiak

Słowa kluczowe:
odporność ogniowa